a.k.a. komunikacyjno-lingwistyczne (za)targi CZTERDZIESTOLATKA z Madziarami przy transakcji kupna-sprzedaży pewnego kryształu. Niezła pomoc dydaktyczna dla kogoś w podobnej sytuacji.

Podczas podróży służbowej Karwowski tłucze kryształowy wazon – suwenir od swojego szefa dla węgierskiego notabla. Zmuszony jest wypuścić się w Budapeszt, celem odkupienia drobiażdżku. Zahacza o węgierską cepelię. Wchodzi i…

Karwowski: <do sprzedawcy> Pan mówi po polsku?
Sprzedawca 1: Tak. Tu się mówi po polsku, po rosyjsku, po szwedzku i po angielsku. Co pan chce sprzedać?
Karwowski: Ja kupić kryształ.

Sprzedawca 1: Tu… my kupić kryształ.
Karwowski: Nie „my kupić kryształ” – ja kupić kryształ.
Sprzedawca 1: My kupić od ja kryształ.
Karwowski: Ja kupić od my kryształ.

Sprzedawca 1: Moment… <idzie na zaplecze, rozmawia po węgiersku z drugim sprzedawcą; obydwaj podchodzą do Karwowskiego>
Sprzedawca 2: Czy pan jest Polak?
Karwowski: Tak. Ja Polak.
Sprzedawca 2: Polak z Polski?
Karwowski: Tak. Warszawa, Wisła, Polska.
Sprzedawca 2: Co pan chce sprzedać?
Karwowski: Ja chcę kupić kryształ. Ja, Polska.
Sprzedawca 2: To dlaczego pan tak źle po polsku mówi?
Karwowski: <zaperzony> Ja źle mówię po polsku?! To wy źle mówić po polsku!
Sprzedawca 2: Może pan powie jeszcze raz powoli, co pan chce sprzedać?
Karwowski: Ja chcę kupić kryształ. Tani, nieduży, na prezent.
Sprzedawca 2: Pan przyjechał z Polski i pan chce kupić tutaj prezent, kryształ w naszym sklepie?
Karwowski: Tak, tak.

Sprzedawca 2: Ja bardzo przepraszam za kolegę: tak go zaskoczyło, że Polak z Warszawy chce u nas kryształ kupić, że nie zdążył powiedzieć, że my kryształów nie prowadzimy.
Karwowski: Ale chciał kupić.
Sprzedawca 2: On chciał kupić?
Karwowski: Tak.
Sprzedawca 1: Ja?! To pan chciał kupić!
Karwowski: Ja chciał kupić, ale on chciał kupić, gdybym ja chciał sprzedać.
Sprzedawca 2: Nic z tego nie rozumiem. Czy mówi pan po angielsku?
Karwowski: Tak, mówię: do swida… …goodbay!